Gözünün dilini bilen sormadan dinleyen söylemeden anlayan der şair dost için. Varlıgını sezdirmeden insan hayatında köklenen vefalı bır ağacın adıdır diye ilave eder. Güvendir bir anlamı bir anlamı gönüldaşlık.. Vefa ile dost güneşle ayçıçeğı gıbı… Bazen kara günde yanıbasımızda belıren umidin adıyken bazen sözü acı olan dayanagın varlıgıdır. Dost canlısı denilir kocaman sevgi anlatılırken.Yılların izlerini sılemedıgı kadım dostluklar öğütlenır hep. Yarım kalan diğer yanımızı tamamlayandır dost. Ilahı bır emırdır ınsanlıga’.Ey Allahın kulları kardes olunuz’. İkı dostun arasını bulmanın sevapların en büyüğu oldugunu buyurur kutlu Nebi.Dirligin simgesidir dostluk, barısın göstergesı.. Dostumuzla anlaşılır kım olduğumuz ve dost edındıklerımız vardır mahşerde.’Kişi sevdiğıyle beraberdır’.Selat ve selam o dar gunu dostuna olsun. Bır anıt dostluktur Hazret ı Ebu Bekir ın magara dostlugu .Kutlu çağın çağımıza ulaştırdığı bir yürek serinligi ve genişliği…

Ne hazın ki İlkin vefayı yitirdık ardından dost belledık doğum ıle ölum arasındakı faniyi. İçten içe barınağı oldu kalbımizin.İyi günün uğrağı, menfaatın tanımı oldu adı. Bir de bakımsız dostluklar kaldı. Zaten var zaten dostuz deyip yıllarca bir telefonun bir kac cümlecik mektubun cok görüldügü.. Dost dost diye nicesİne sarılıp da sadık yar olarak kara toprağa bağlanmak zorunda kaldı aşık. Dost ile kurulan cemi ile cemaatı erittiler kalbimizden.’Ego’ dendi ‘ben’ dendi ardı sıra.Hırs ,ihtiras… Zorunlu yanyanalıklar, ayak uydurulamayan dostluklar.Gittıkçe arttı ınsanın yalnızlıgı bir bir.Oysa ne çok öğütlenmıstı safların sıklığı.Omuz omuza ,gönul gönule… Nerde başımızı dizine dayayacagımız dostlarımız.Paylasmaya yardımlasmaya sabra diğergamlığa en ziyade dosta ıhtıyaç duyduğumuz gündür bugün. Bu dunyadan gider iken bile en büyük kazanımının dostların hatırlaması olduğunu söyleyen gönul erlerine kulak vermelıyız. Ne olur bugün bir milat olsun başlamak için yeniden. Bir şükür,bir selam ve bir dua ile başlasın dostluklar.En duru niyetlerle analım dostlarımızı. Kalmasın dost sözüyle ısınmayan yürekler.